Zandmandala Nijmegen

Momenteel trekt een groep monniken van het Gaden Jangtse-klooster in Zuid-India door Nederland om hier op verschillende plaatsen zandmandala's te maken en lamadansen te houden. Hierbij een dagboekje van hoe in de eerste locatie, Nijmegen, een en ander verloopt. Vooral bedoeld zodat de andere locaties van onze ervaringen kunnen leren, maar voor andere geïnteresseerden is het ook wel leuk om te lezen. Wil je de mandala of lamadansen op andere locaties zien, kijk dan op www.lamadans.nl.

Sunday, October 30, 2005

Groningen: dag 1-2

De zandmandala in Groningen - Dag 1

Els schrijft:
Even een berichtje over de monniken in Groningen. Ze zijn gisteren in Groningen aangekomen. Nadat we de bagage bij het bed en breakfast hadden afgegeven zijn we nog met ze naar de "relic tour" geweest. Tendat (Simon) en "relics" waren in Groningen en Simon had een aantal mensen uitgenodigd om te komen kijken, waaronder Jacoba. Het gevolg was dat we met zijn allen, Yke, Geney, Jacoba, Ans, ondergetekende en de monniken naar de relics zijn geweest. De monniken hebben nog een speciale toewijding gereciteerd en de geshe-la heeft ons allemaal met één van de relics gezegend. Al met al zeer indrukwekkend voor ons allemaal.




Vanmorgen echt begonnen met de zandmandala. We hadden de informatie van Nijmegen en Arnhem redelijk goed gebruikt want er hoefde aan de opstelling weinig te worden veranderd. We werden ook meteen overspoeld door de regionale pers. Zowel radio als TV oog (Stad Groningen) zijn opnamen komen maken en die zijn vandaag uitgezonden. Ook het dagblad van het Noorden is foto's komen maken en plaats morgen of overmorgen een artikel.



Het was al redelijk druk en de monniken hebben hard doorgewerkt. Alles verliep eigenlijk prima. Om half vijf zijn ze naar Drachten vertrokken voor het dansoptreden en ben ik in de bibliotheek achtergebleven om de bezoekers te woord te staan. Hoe het optreden is verlopen weet ik op dit moment nog niet.


Met de donatieboxen verloopt het toch nog wat anders dan wij aanvankelijk hadden gedacht. De monniken willen dat eigenlijk zelf in de hand houden. Zij hadden een donatiebox neergezet met een bordje erbij dat je bij het geven van een donatie een gratis bescherm-amulet van Tara mee mocht nemen. We hebben er later een miniumdonatie van drie euro van gemaakt. Het gevolg was dat de meeste mensen geld gaven in die donatiebox, omdat ze er iets bij kregen. Het werkt duidelijk wel. De monniken vonden het vervolgens bij hun verkoop van de spullen horen en hebben het geld zelf meegenomen. Achteraf vond ik het geheel nogal grappig. Het is waarschijnlijk hun manier om aan te geven dat ze het liefst al de donaties zelf meenemen. Sonam moest er ook wel bij lachen toen hij mij vertelde dat die opbrengst nu bij de verkoop van de spullen hoorde. In ieder geval hebben we veel plezier met elkaar en maakt het uiteindelijk ook niet uit. Ik verheug me op de komende dagen in de bibliotheek.

Met vriendelijke groet,

Els

De zandmandala in Groningen - Dag 2

De monniken hebben gisteren in Drachten opgetreden en hoewel ik er niet bij was, heb ik gehoord dat het een perfecte voorstelling was. IJke was niet zenuwachtig voor haar optreden en het schema van Geney voor het draaien van de CD's werkte perfect. Verder is er ook door een aantal mensen (volgens mij Ans, Geney en Jacoba) hard gewerkt om de CD's geschikt voor de verkoop te maken. Er waren 114 mensen, wat ongeveer een netto opbrengst van 1000 euro is. De donaties zijn in Drachten door de monniken meegenomen en komen nu bij de opbrengst van de spullen. Ze vertelden mij dat ze gisteren voor ongeveer 800 euro hadden verkocht. Dat was voor hun een goede dag. De monniken kwamen om ongeveer om half twaalf thuis en een gedeelte van hen heeft zichzelf nog op de lokale tv gezien. Het wordt vanaf half zes ieder uur herhaald. Ik was er zelf ook wel tevreden over. Ze hadden hele mooie plaatjes van de monniken gemaakt en mijn stem als antwoord op de vragen van de verslaggever eronder gemonteerd. Op het eind van iedere vraag kwam ik dan ook nog even in beeld. Daarna hebben ze ook nog twee bezoekers geïnterviewd. Beide reageerden heel positief.

Vanmorgen de monniken bij hun bed en breakfest opgehaald, waarna we door het centrum van Groningen liepen naar de bibliotheek. Zij blijken nu ook zelf aardig de weg te weten en slaan ook af toe een zijstraatje in om eens wat anders te bekijken.

In de bibliotheek weer hard aan het werk. Ongelooflijk hoe ze van 10 tot 1 en daarna nog van 2 tot 5 geconcentreerd ongeveer dubbelgebogen zitten om de zandmandala te maken. De mandala krijgt nu al veel meer vorm en hij wordt echt prachtig. De bibliotheek had de beschikking over twee rode kleden, van de jeugdafdeling, die na een grondige reiniging door Geney als ondergrond wordt gebruikt. Aan alle vier de zijden hebben we een meditatiematje en kussentjes voor hun om op te zitten. Het kleurt allemaal heel goed bij elkaar. De bibliotheek heeft hele mooie afzetpaaltjes, zilverkleurig met een dik rood koord, die we erom heen hebben gezet. De ruimte erom heen is hierdoor vrij groot en ook het altaar bevindt zich binnen de afzetting. Voor het publiek is het heel duidelijk en extra bordjes zijn niet nodig.

Er zijn steeds redelijk wat mensen en sommige mensen komen iedere dag of somige zelfs tweemaal per dag terug om te kijken. De boekjes van Inge vinden veel aftrek en we hebben de tekst ook nog 6 x in kleur afgedrukt en geplastificeerd. Deze liggen nu op verschillende plaatsen om te lezen. Hiervan wordt veel gebruik gemaakt. We zullen ze met de monniken mee sturen naar Deventer en Amsterdam. Mensen zijn heel erg geïntresseerd en belangstellend. We worden ook regelmatig bezocht door enkele stadstypes die regelmatig in de bibliotheek rondzwerven en ons dan ook met bezoek vereren. Met vriendelijke maar vaste hand proberen we die dan wat op afstand te houden, gesteund door de portier en de bewakingsdienst.

De monniken zijn zeer ontspannen en lopen soms even naar buiten of gaan in het leescafé een Engelse krant lezen. Dit laatste doet vooral Yeshe, die nu alle schroom heeft verloren en iedere kans te baat neemt om Engels te spreken. Vandaag werden de maaltijden gesponsord door de bibliotheek en is er eten besteld bij een Indiaas restaurant. Het werd ‘s middags gebracht en vanavond zijn we er met de monniken wezen eten. Het was zeer gevarieerd en werd heel erg gewaardeerd door hen. Het grappige effect ontstond, toen de eigenaar het eten kwam brengen en in het Hindi uitlegde wat het was en ik er dus geen woord van verstond. Waarna Sonam het lachend voor mij vertaalde. Vanavond hebben IJke, Geney en ik met de monniken in het Indiase restaurant gegeten, na weer een wandeling door een ander stukje Groningen. In het restaurant ontstond een zeer levendige discussie in het Hindi over wat er gegeten zou worden en vooral hoe scherp gekruid het was e.d. Al met al was het heel gezellig. Het is een klein, eenvoudig restaurant, het was er vrij druk en de monniken voelden zich er duidelijk heel erg op hun gemak. Na afloop is de Geshe terug met de auto gegaan en heb ik me weer lopend met de monniken door Groningen begeven. We trekken dan redelijk wat bekijks, maar veel mensen weten nu al dat de monniken er zijn en vinden het ook leuk om hen door de stad te zien lopen.

Het contact met de monniken verloopt steeds beter. We kennen elkaar nu heel aardig. Als groep hebben we ons vandaag al vergeleken met de mandala. IJke, Geney, Ans en mij zien ze tot zondag iedere dag en ook vrij intensief, waarna we als groep weer uiteenvallen. Ik vind dat zelf een heel mooi beeld. De mandala wordt iedere dag mooier en levert tot nu toe al heel veel positieve energie op.

Dit lijkt me een mooie afsluiting voor vandaag.

Els

0 Comments:

Post a Comment

<< Home