Zandmandala Nijmegen

Momenteel trekt een groep monniken van het Gaden Jangtse-klooster in Zuid-India door Nederland om hier op verschillende plaatsen zandmandala's te maken en lamadansen te houden. Hierbij een dagboekje van hoe in de eerste locatie, Nijmegen, een en ander verloopt. Vooral bedoeld zodat de andere locaties van onze ervaringen kunnen leren, maar voor andere geïnteresseerden is het ook wel leuk om te lezen. Wil je de mandala of lamadansen op andere locaties zien, kijk dan op www.lamadans.nl.

Wednesday, October 12, 2005

Nijmegen: dag 2


Helaas kan ik de tweede dag zelf niet op Jewel Heart zijn; mijn baas heeft ook aandacht nodig. De monniken zijn echter in goede handen bij Hein en Jan, die ze vanmorgen van het logeeradres opgehaald hebben om naar de Vreemdelingenpolitie in Apeldoorn te gaan. We willen natuurlijk dat hun papieren goed in orde zijn en daar hebben we de juiste stempels voor nodig. De Vreemdelingenpolitie in Apeldoorn vond niet dat het nog een weekje kon wachten en in Nijmegen is het al helemaal een hopeloze zaak om zoiets geregeld te krijgen, dus dit leek de beste oplossing. Jan is helemaal uit Den Haag gekomen om te helpen chaufferen.

Gelukkig was de vrouw van de Vreemdelingenpolitie behulpzaam en dacht ze een beetje mee. Aangezien dit allemaal uuuuren ging duren, was het beter als het hele gezelschap de paspoorten in Apeldoorn achterliet en zij in de loop van de dag de papieren verder verwerkte, dan kon later in de middag alles weer opgehaald worden. Jan is zo vriendelijk dit allemaal te doen en blijft de hele dag in Nijmegen, wachtend op een telefoontje dat hij de paspoorten op kan halen. Het laatste nieuws dat ik weet is dat hij in de loop van de middag naar Apeldoorn gereden is, en om vijf uur nog niet terug was. Ik hoop dat hij nog thuis heeft kunnen eten. Dankjewel, Jan.

Het koken blijft inmiddels een probleem. Onze vrijwilliger Tenzin kan erg lekker koken maar met de keramische plaat die Margriet ter beschikking heeft gesteld, kan hij absoluut niet werken. De groente is eerder gaar dan de rijst en Tenzin is in de stress, de stagiaire wordt gek en maakt hem alleen maar nog gestresster, Karin probeert de boel bij elkaar te houden maar weet het op een gegeven moment ook niet meer, en Gertjan probeert rust in de zaak te brengen door rustig te blijven. Morgen gaan ze toch maar bij Marian v.d. H. thuis koken en met pannetjes op en neer rijden, want dat lijkt nog de beste van verschillende kwaden. Gelukkig kan Gertjan morgen ook helpen; hij zal vast een kalmerende invloed hebben.

Inmiddels breidt de mandala zich gestaag uit. Tussen de middag kan ik even langs gaan om te kijken of alles goed gaat, en de mandala is inderdaad weer een stuk verder gevorderd.


De mandala wordt steeds mooier. Ondanks het gedempte geroesemoes om zich heen, werken de heren rustig en geconcentreerd door. Met vaste hand maken ze de meest prachtige, subtiele figuren. Ze werken van dun naar dik en er zit zelfs reliëf in. Ongelofelijk hoe dit mogelijk is met zand.

Ondertussen is er altijd belangstelling voor de artikelen die verkocht worden. De kwaliteit is goed en de prijzen billijk. Bovendien is het een leuke afleiding voor mensen die een beetje willen blijven hangen. Even een kopje koffie halen... even bij de boeken kijken... even kijken tussen spulletjes... en dan weer terug naar de mandala van de 1000-armige Chenrezig (Avalokiteshvara).

Het is leuk om gezichten van de eerste dag weer terug te zien. Het is ook leuk om te zien hoe sommige mensen hun kinderen (en vriendje) meenemen.

En dan is het tijd voor de lunch. Ik heb zelf niet meegegeten, maar het zag er allemaal - ondanks de technische beperkingen - uitstekend uit. Gelukkig kon Tenzin 's avonds weer gewoon op de Refter (het logeeradres) koken, waar hij zelfs hulp kreeg van een van de monniken die normaal in het winkeltje zit. Zoals gezegd heeft hij morgen ook weer hulp, dus volgens mij komt het wel goed met dat eten. (De gezichten op deze foto hebben volgens mij niet met het eten te maken. Het is meer een geval van: heb je haar weer met d'r camera. Ik dacht dat ze vandaag aan het werk was...)

Af en toe kunnen de monniken zich terugtrekken in een kamertje waar we wat matrasjes en dekens neergelegd hebben. Helaas is dat niet echt gegund aan degenen die de zandmandala maken, want die moeten eigenlijk de hele dag stug doorwerken. De geshe is in dit kamertje veel aan het lezen en zijn gebeden aan het doen. Hier betrapte ik hem daar eventjes bij.

Aan het eind van de middag keerde ik terug. Het is bijna niet te geloven, maar de mandala wordt steeds mooier! Wat kan ik er verder van zeggen... De beelden spreken voor zich.

In de middag waren er kennelijk steeds veel mensen aanwezig geweest - vaak twintig tegelijk. Toen ik rond vier uur aankwam, was het ook nog heel druk en levendig. We hadden aangekondigd rond vier uur te sluiten, maar in overleg met Sonam zijn ze nog eventjes doorgegaan, omdat het nog zo druk was. Een van de vier mandala-makers vroeg mij echter om kwart over vier hoe het zat met de tijd. Hij was echt heel erg moe en had al op de klok zitten kijken. Het is echt zwaar werk voor die vier, dus toen hebben we ook gelijk alles afgeblazen.

Wachtend op het vervoer naar het logeeradres zitten sommigen met het publiek te praten, terwijl anderen zich in de tijdschriften verdiepen.

Als vrijwel al het publiek verdwenen is, durven we eindelijk mijn eigen bordjes "s.v.p. van het kleed af blijven" te negeren en ons op het kleed te begeven. De details zijn geweldig! Wat is dit prachtig om te zien! Er straalt ook zo'n kracht van af - het is zó mooi om te zien.

Het is jammer dat het me niet echt lukt de details goed weer te geven. Misschien komt er nog iemand langs die er wel verstand van heeft.

Marian van der Horst neemt deze kans waar om te vragen naar de betekenis van bepaalde details; Hein en ik luisteren geïnteresseerd mee. Wie is Marian van der Horst? Heb je die grote thangka gezien van het veld van verdienste? Heeft zij gemaakt. De 1000-armige chenrezig die er voor deze gelegenheid naast gehangen is? Ook van haar hand.

Hier op de foto zie je de mandala-meester uitleg geven. Hij is duidelijk blij met iemand die intelligente vragen stelt. Als ik ze vertel dat zij 'the artist' is die die twee thangka's heeft geschilderd, zijn ze onder de indruk.

En zoals altijd vertaalt Sonam de uitleg met verve.

En dit is dan het resultaat aan het eind van de tweede dag:

2 Comments:

Blogger CJH said...

Hoi Inge,
Wat doen de monniken veel op een dag. Prachtig, wat ze maken....
Je dagverslag van gisteren was weer leuk en uitgebreid.
Fijne sfeer in het centrum!
Wat geweldig dat dit plaats vindt onder het dak van Jewel Heart.
Je foto's geven, naast de vorderingen van het ritueel, een goede indruk van de betrokkenheid van de Jewel Heart leden. Ik zie veel bekende gezichten...
Fijn voor iedereen die, op welke manier danook, aanwezig kan zijn.
Ik kom morgen. Zal proberen of het mij lukt detailfoto's te maken.
Maar al ben je niet altijd 100% tevreden over je foto's, het is geweldig dat je deze reportage maakt en voor iedereen bereikbaar gemaakt hebt.
Liefs en groetjes, Corrie.

11:30 PM  
Blogger Hannie de Visser said...

Wij zijn maandag wezen kijken en vonden het zeer indrukwekkend. Alleen de foto's die ik maandag gemaakt heb, lijken niet op het eindresultaat. Het hele middenstuk is veranderd. Klopt dat en waarom is dat?

6:46 AM  

Post a Comment

<< Home