Zandmandala Nijmegen

Momenteel trekt een groep monniken van het Gaden Jangtse-klooster in Zuid-India door Nederland om hier op verschillende plaatsen zandmandala's te maken en lamadansen te houden. Hierbij een dagboekje van hoe in de eerste locatie, Nijmegen, een en ander verloopt. Vooral bedoeld zodat de andere locaties van onze ervaringen kunnen leren, maar voor andere geïnteresseerden is het ook wel leuk om te lezen. Wil je de mandala of lamadansen op andere locaties zien, kijk dan op www.lamadans.nl.

Thursday, October 13, 2005

Nijmegen: dag 4

Gelukkig hoef ik vandaag niet te werken, en kan ik rustig de hele dag op Jewel Heart zijn.

Gisteravond zijn er nog veel Jewel Heart'ers langs geweest om naar de mandala te kijken, dus het is maar goed dat Yeshi nog achtergebleven was om eraan verder te werken. Bovendien kwam op een gegeven moment ook de tweede man van 'het winkeltje' meewerken. Die had ik daar niet eerder aan de slag gezien, maar hij deed het net zo rustig en accuraat als ik van de anderen had gezien.

Op een gegeven moment vroeg Yeshi mij iets over de tijd dat de groepen zouden beginnen, en ben ik even bij hem op het kleed komen zitten om rustig te kunnen praten. Van openingstijden kwam het gesprek op afstanden binnen Nederland en ik legde uit dat al die dansoptredens niet zo ver zijn omdat Nederland maar een klein landje is: 200 km in de breedte en maximaal 400 km van de meest noordelijke tot de meest zuidelijke punt. Daar moest-ie wel om lachen. En dan 15 miljoen mensen? Voor 1959 woonden er in het omvangrijke Tibet slechts 6 miljoen!

En zo kwam het gesprek op alle Chinezen die tegenwoordig in Tibet wonen, dat jonge Tibetanen hun taal vaak niet eens meer spreken, en over de ambities van de Chinese overheid. Eerst Tibet overnemen, dan misschien de buurlanden, en economisch proberen ze ook de hele wereld naar hun hand te zetten. Zo zaten we daar gemoedelijk naast de mandala van de boeddha van compassie in gebroken Engels te discussiëren over politiek... Wat een bijzondere week.




Hierboven nogmaals de mandala zoals ik die 's morgens vroeg dus aantrof.

Goed, ik was dus vroeg op Jewel Heart aanwezig om alles rustig klaar te maken voor een nieuwe enerverende dag. Al snel kwam Piet Ziere binnen, de ritualist van Jewel Heart, die het altaar kwam klaarzetten. Tot nu toe hadden we de koperen kommen gebruikt die Geshela de eerste dag klaargezet had en opgeleukt had met wat waxinelichtjes, maar als Piet binnenkomt wordt alles anders! Hij had prachtig geel water gemaakt met saffraan en zette de zeven verschillende soorten offergaven klaar (water om te drinken, water om te wassen, bloemen, wierook, licht, nectar, voedsel) in de kristallen schaaltjes. Bovendien maakte hij ook nog twee uitbundige schalen op met koekjes e.d. als offergaven op het altaar. Dat was het betere werk! Toen de geshe later binnenkwam, stak hij een dikke goedkeurende duim in de lucht. Goed gedaan, Piet.

In verband met de planningen kwamen de monniken wat vroeger dan anders aan, want ze moesten vandaag natuurlijk de mandala vrijwel helemaal klaar krijgen. Ze begonnen, zoals iedere dag, de ochtend met gebeden, onder andere met de sadhana van Avalokiteshvara, de boeddha van mededogen, wiens mandala hier gemaakt wordt.

Daarna gingen ze weer aan de slag. Het begint nu echt op te schieten. Toch blijken de delen waarvan we steeds denken dat ze allang voltooid zijn, steeds weer nog helemaal ingevuld te moeten worden met details. Het is eigenlijk altijd weer meer werk dan je denkt.



Er waren bezoekers van allerlei pluimage, onder andere... mijn moeder!

Leuk he?

Tegen de tijd dat de lunch klaar was, was er alweer een hele buitenste rand bijgekomen. De mandala groeit gestaag.

En het was een drukke dag met bezoekers. Mensen brachten kinderen en kennissen mee, sommige partners lieten zich tegen hun gewoonte in dit keer meeslepen, enz.

Vaak als iemand een afbeelding van een boeddhafiguur of symbool kocht in het winkeltje, lieten ze dat zegenen door de Geshe. Ook waren er een paar mensen die met kleine baby's of kinderen kwamen die dan door de geshe werden gezegend. Hij neemt dan een bepaalde boeddhafiguur (ik denk die hij dan bijzonder bij het betreffende kind vindt passen) en doet daarvan de gebeden en geeft daarvan de zegeningen door.

Er was ook een jongetje bij dat aan een ernstige ziekte lijdt. Toen ik dit via de tolk aan de geshe liet weten, haalde hij een zakje te voorschijn met 'blessing pills' van de Dalai Lama. Die moest hij dan iedere ochtend met wat thee innemen. De moeder en oma waren heel blij met dit extra steuntje in de rug. Van de Dalai Lama nog wel!

Het was allemaal ontroerend om te zien. We kunnen alleen maar hopen dat deze kinderen profiteren van deze unieke gebeurtenis en natuurlijk ook van de positieve invloed van het zien van de mandala.

En de mandala groeit...

en groeit...

en groeit.

Om een uur of twee kwamen Ida en later Caroline aan om het gezelschap op te halen. Ze werden door iedereen hartelijk begroet, omdat deze twee dames ook met hen naar het Dolfinarium waren geweest, en naar de opnamen van de CD. Zeer bekende gezichten, dus. Caroline nam ook een hele doos CD's mee die ze maandag opgenomen hadden. Ze zien er prachtig uit en nadat ik er thuis één gedraaid heb, mag ik wel zeggen dat ze ook prachtig klinken! Binnen een kwartier waren er al 5 verkocht; helaas alleen aan de mensen van de organisatie ;)

Om een uur of drie vertrok het hele gezelschap naar Zwolle om daar een dansoptreden te houden. Ik ben heel benieuwd hoe het ze vergaat, want over een week of drie komen ze ook terug naar Nijmegen om hier een dansvoorstelling te houden. Spannend allemaal, hoor. Ik zal het morgen wel horen.

En toen ze vertrokken, lieten ze aan het eind van de vierde dag is dit resultaat achter:

0 Comments:

Post a Comment

<< Home