Zandmandala Nijmegen

Momenteel trekt een groep monniken van het Gaden Jangtse-klooster in Zuid-India door Nederland om hier op verschillende plaatsen zandmandala's te maken en lamadansen te houden. Hierbij een dagboekje van hoe in de eerste locatie, Nijmegen, een en ander verloopt. Vooral bedoeld zodat de andere locaties van onze ervaringen kunnen leren, maar voor andere geïnteresseerden is het ook wel leuk om te lezen. Wil je de mandala of lamadansen op andere locaties zien, kijk dan op www.lamadans.nl.

Tuesday, November 01, 2005

Deventer: dag 1-2-3

De zandmandala in Deventer: dag 1

Na al die tijd van voorbereiding is het dan zo ver. Vandaag (dinsdag) zijn de monniken in Deventer begonnen met het leggen van de zandmandala van Avalokiteshvara.
We hebben gebruik gemaakt van de tips die anderen voor ons hadden en hebben ons dus goed voor kunnen bereiden. Dat mocht niet verhelpen dat er direct een paar kleine dingen mis gingen.

Een flinke file zorgde ervoor dat we niet helemaal op tijd waren. Vervolgens vergaten we de boeken die JanPaul zo netjes voor ons had klaargezet. Dat werd dus nog een keertje rijden. Maar goed, toen dat allemaal op de rit was kon het ook niet meer stuk.

Hoewel... de gesponsorde maaltijd door het Indiase restaurant De Kohinoor ging niet door. Communicatiestoornis. Volgens de manager hadden zij op de woensdag gerekend i.p.v. de dinsdag. Ik had vorige week nog de hele boel omgegooid omdat hij volgens mij graag de dinsdag wilde. Stond ik daar dus met zeven monniken voor een dicht restaurant. Ik had net op weg daar naartoe enthousiast lopen vertellen dat dit restaurant eigenlijk geen lunches verzorgde maar speciaal voor ons de keuken open deed voor een warme maaltijd. Maar zoals altijd reageerden de monniken zeer laconiek en liepen achter mij aan, terug naar het Etty Hillesum Centrum.

Daar had Caroline de tegenwoordigheid van geest om onmiddellijk actie te ondernemen richting een ander restaurant. Ik zag ons in gedachten al brood met kaas eten. Fabiola ging vervolgens met hen op stap. Een poging een Thaise maaltijd te krijgen mislukte en zo kwamen ze bij V&D terecht waar ze overigens een heerlijke warme maaltijd genuttigd hebben. Ik ondertussen de manager van de Kohinoor gebeld over het misverstand kwam aan de orde. Hij was heel grootmoedig en bood onmiddellijk aan om de rekening van het andere restaurant te betalen.

Vanaf het moment van aankomst van de monniken, eigenlijk al eerder, stonden er mensen in het EHC om de monniken te ontmoeten en hen aan het werk te zien gaan, zij wilden heel graag het beginritueel meemaken. Waarschijnlijk omdat we al heel wat kaarten verkocht hadden en mensen er dus van wisten, zijn er ook de eerste dag al flink wat mensen wezen kijken. Er was een voortdurende toeloop. Er waren mensen uit Utrecht en uit het zuiden des lands. En het was zoals overal, dat mensen bleven zitten, sommigen urenlang. Anderen gingen even de stad in en kwamen daarna weer terug. Het is heel leuk om zo midden in het centrum te zitten. We zitten overigens in een prachtige ruimte. Een kleine vroegere synagoge, een prachtige ambiance. Aan de wand waar ook het altaar tegenaan staat, hangt een mooie fototentoonstelling van Erik Tolmans. Een foto van de Boeddha met aan beide kanten een mooie lotus ernaast - beeldschoon. Jullie gaan er vast nog foto's van zien.

Het EHC heeft maar vrij weinig ruimte en heeft dus ook geen rustruimte voor de monniken. Een vrijwilligster van het EHC is zo lief geweest haar zolder ter beschikking te stellen. Zij woont vlak naast het centrum en heeft de Geshe de sleutel gegeven van haar huis. Wat is het toch heerlijk dat er zoveel mensen meewerken.

We hebben vandaag 16 toegangskaarten verkocht. en 5 reserveringen. De lezing van Fabiola met als thema 'Boeddhisme in de dagelijkse praktijk' zit al vol, dus hebben we een tweede avond gepland. We hebben deze eerste dag 222,40 euro aan donaties ontvangen en de verkoop gaat goed, althans, het ziet er steeds heel druk uit rondom het winkeltje. Wat betreft de boeken: we zijn pas laat met de verkoop gestart maar de meeste mensen komen nog een keer terug en zo krijgen beide partijen nog een keer de gelegenheid. Bovendien moeten de meeste mensen nog komen. De mandalakaarten vliegen overigens de deur uit.

Wij keken om 17.00 uur, toen de monniken Emst-waarts gingen, heel tevreden en blij terug op deze eerste dag.

Hartelijke groeten,
Ida



De zandmandala in Deventer: dag 2

Woensdagavond 10.00 uur. Net de stand van deze dag opgemaakt. Het was wederom een goede dag. Ik zit hier helemaal vrolijk te zijn, het is ook zo genieten.

Het was heel druk vandaag. Begin van de ochtend was het wat rustiger dan gisteren. Het regende hier. Naar de kerk om de precieze maat te nemen van het altaar zodat we alsnog een verhoogd podium kunnen regelen voor het optreden zaterdag. De monniken en wij willen graag dat iedereen het zaterdag goed kan zien. Ik zag toen dat het ook heel erg rustig was in de stad. Om 11.30 zou RTV-Oost opnamen komen maken en alsof mensen dat wisten begon het tegen elven vol te lopen. Toen RTV-Oost er was telde Fabiola maar liefst 50 mensen, en los van de lunchpauze is het niet meer rustig geweest.

Veel schoolkinderen op de woendagmiddag, die vaak heel lang en rustig naar de mandala aan het kijken waren en moeders die zich hierover verbaasden. Er kwam een moeder met 2 redelijk kleine jongetjes die de zandmandala zo geweldig hadden gevonden in Arnhem dat ze nog maar een keer in Deventer kwamen kijken. Om half een was de journalist/fotograaf van de televisie klaar en was het tijd voor de monniken om te gaan lunchen. Dit keer ging het helemaal goed. We hadden gevraagd zeven monniken te sponsoren maar Tenzima werd ook uitgenodigd mee te eten en daar waren we blij mee. 3 Mensen in het restaurantje waren zeer verrast door de monniken en wilden er heel graag van alles over weten. 's Middags is een van hen komen kijken. Ze was stralend omdat ze dit onverwachts mee kon pakken en de anderen komen ook nog. Dolkar was er vandaag en blijft de rest van de week komen. De mensen vinden het leuk om met haar te praten en ze geniet er zelf ook heel erg van.

Co was er al om half drie maar het was zo druk bij de verkoop dat er van opbreken nog geen sprake kon zijn. Mijn kinderen waren er ook en die liepen een beetje te keten met Pema over welke ring en welke armband het nou toch moest worden. Ze vinden hem echt 'vet' (niet letterlijk natuurlijk!) Tegen vijf over drie ontdekten we dat de Geshe nergens te bekennen was en trokken we gelukkig de conclusie dat die lag nog lekker lag te slapen een paar huizen verderop. Ging allemaal nog goed. Menigeen verdwaalt in het Bergkwartier waar het Etty Hillesum Centrum huist. Het is een heel oud wijkje waar je met de auto maar op één manier in en uit kan. Dus voor degeen die niet heel precies de beschreven route volgt is het zuur kersen eten. Je komt er bijna niet meer uit. Zo ook Hein, die samen met Co de monniken kwam halen. Hij vond dat Deventer toch wel heel erg veranderd was de afgelopen jaren. Toen ik hem eindelijk op mijn fiets ergens in de wijk had gevonden begreep ik dat hij er jaren had gewoond.

Tegen half vier, als ik me niet niet vergis, zat iedereen in de auto op weg naar Nijmegen waar ze naar ik hoop een goede avond hebben. De monniken zijn al een heel eind op streek met de mandala. Ben benieuwd of ze er nog wel de geplande tijd mee voort kunnen.

Dan nu de stand van de financiën, toch ook geen onbelangrijk punt. Nou, daar kunnen we ons wederom over verheugen. De opbrengst uit de donaties bedraagt vandaag € 253,31. Ik vroeg de monniken of ze gisteren goed verkocht hadden en ze deelden me mee dat ze voor ongeveer € 600 verkocht hadden. Volgens mij is er in de winkel weer veel verkocht maar dat horen we hopenlijk morgen. JanPaul, ook voor jou even een tussenstandje: we hebben in totaal voor ongeveer 215,-- aan kaarten/boeken verkocht.

Tot morgen.
De hartelijke groeten van ons allen.
Ida



De zandmandala in Deventer: dag 3

Vanochtend was de sfeer uitgelaten, de zon scheen en er waren onverwacht veel bezoekers geweest bij de lamadansvoorstelling in Nijmegen. Een ietwat bezorgde Ko gisteren dacht dat het op pakweg 20 mensen zou neerkomen, hij had in tegenstelling tot Arnhem eerder nu telefonisch maar 11 reserveringen gehad. Margriet vermoedelijk ook niet veel. Maar hoera, we hoorden vanochtend dat maar liefst 175 kaarten verkocht waren! Echt fantastisch. De monniken waren er opgetogen over.

Ik neem maar even de honneurs waar namens Ida die nu nog dapper op de zaak zit te passen in Deventer omdat er vanavond nog een lezing plaatsvindt en we dus willen zorgen dat de zaken goed bewaakt zijn. Fabiola, die de lezing houdt, is overigens 'uitverkocht' (morgen een extra lezing ingelast) dus ze kan een zaal vol mensen verblijden met een lezing over Boeddhisme in de praktijk van alledag. Dit onderwerp combineert ze met een flink aantal citaten van Etty Hillesum en een paar heel mooie parallellen die ze gevonden heeft tussen Etty Hillesum en het Tibetaans Boeddhisme. We zijn immers al een aantal dagen te gast in het Etty Hillesum Centrum waar de zandmandala gemaakt wordt.

Het is een prachtig gebouw met hoge kathedraalachtige ramen, wit geverfd van binnen, en we hebben zelf de sleutel. Dus echt een heel mooie lokatie die Ida en Fabiola hebben georganiseerd. We krijgen allerhande soorten bezoekers, jong en oud. Een lerares met haar leerlingen die een aardig eindje op de fiets hier naar toe zijn gekomen. Veel moeders met jonge kinderen. Die vervolgens lekker onder de tafel met de artikelen spelen (de kinderen ...), of langs de lijnen rond de zandmandala. Of soms bijna met de donatiebox, maar dan duiken we er natuurlijk onmiddelijk bovenop. Mensen die helemaal uit Brabant komen en bij binnenkomst al zeggen dat ze het zo bijzonder vinden om de kans te hebben dit te (gaan) zien. Mensen uit Utrecht, die van de zandmandala een dagje uit maken. Oudere mensen, zieke mensen in rolstoel, oude vrouwtjes die vooraan zitten en duidelijk genieten. En na afloop niet alleen een copie wilden meenemen van de 'uitleg van Inge' over de zandmandala, maar bovendien ook het geplastificeerde exemplaar wilden meenemen 'omdat er zulke mooie kleurenfoto's in staan'. Die moesten we dus wat teleurstellen.

Elke dag een paar vaste bezoekers die voortdurend rond de zandmandala zitten op de houten banken die rondom staan, of op kussentjes die ervoor liggen. Als we 's ochtends aan komen rijden zijn de eerste bezoekers al binnen of staan voor de deur te wachten. Nooit verwacht dat het enthousiasme zo enorm groot zou zijn van mensen, en ze er zo graag bij zouden willen zijn. Regelmatig komen ook medestudenten uit Emst langs. Er komen vermoedelijk minimaal 150 (waarschijnlijk veel meer) mensen per dag langs, we hebben natuurlijk geen tijd om ze te tellen. Maar soms is het bomvol en zelden zitten er minder dan pakweg 10 mensen. Vandaag was ook Erik er, de fotograaf wiens foto's geexposeerd zijn in het centrum en ook in de bibliotheek. En een van de eigenaren van een restaurant dat de lunch voor de monniken gisteren gesponsored had, A taste of honey, kwam eens kijken wat voor resultaten zijn maaltijd nu eigenlijk gehad had. Elke dag wordt de lunch van de monniken gesponsored door een restaurant, ze lunchen elke dag ergens anders warm.

De sfeer is heel gemoedelijk, familiaal zelfs. Letterlijk, want onze eigen gezinsleden komen regelmatig langs om weer eens te kijken hoe 'vet hard' de monniken opschieten. Maar ook figuurlijk, regelmatig zingen Tenzinma en een of twee monniken hard mee met de CD's die we de hele dag door draaien. En met dit uiteenlopende publiek dat vaak met een dikke glimlach al binnen komt, of juist verlegen reikhalzend in de hal kijkt of ze er echt naartoe mogen...

Ondertussen zaten Ida, ik, Dolkar en Sonam vandaag in een krap hoekje druk ons best te doen op het gereedmaken van de resterende CD's. Er is niet heel veel ruimte, dus als iemand een boek wilde kopen of een kaart (die worden heel veel verkocht), dan moesten we weer wat opzij leggen of zelf een ander plekje zoeken. We werden er samen steeds meer bedreven in, en op het laatst waren we volgens Sonam zowaar een fabriek.

Er waren heel veel mensen die de boeken op de lange boekentafel doorkijken, we hebben al aardig wat verkocht. 'Zinvol sterven', door Ida aangeduid als 'simpel sterven' is inmiddels al uitverkocht. '25 Jaar Maitreya Instituut' doet het heel goed. En dan de kaarten, ik heb vandaag niet geteld maar er zijn er vele tientallen verkocht. De artikelen gaan natuurlijk steevast prima over de toonbank. De CD's doen het ook meer dan goed. Dus alles is heel vreugdevol. De donaties komen vandaag uit op rond de 360 euro. De rest (verkoopopbrengsten) hebben we nog niet geteld (resp. gevraagd aan de monniken). En we zien ook mensen de deur uit lopen met een acceptgiro. In ieder geval een monnik waarvan de omschrijving (temidden van andere) op tafel lag, wordt voorts gesponsored. Veel vaker nog trouwens wordt er gevraagd naar het MI Emst. Dolkar heeft gisteren en vandaag heel veel mensen op verzoek verteld over de mogelijkheden er te studeren, en de MI magazines zijn er helemaal doorheen. We hebben nu een inkijkexemplaar gemaakt. Dus wie weet wat we aan nieuwe aanwinst voor het MI nog mogen ontdekken in de toekomst.

Verder zijn er blijven er natuurlijk ook regelmatig allerlei obstakels. We hebben een misverstand uit de weg moeten ruimen met het Etty Hillesum Centrum, over het betalen van toegang tot de lezing van Fabiola vanavond. Dat is gelukkig in goede vrede rechtgezet na wat inspanningen. En verder lijkt een kerk natuurlijk een heel mooie lokatie, maar het is qua opstelling en qua podiumfaciliteiten (zo leerden we uit Arnhem) nou niet bepaald ingericht op meer dan 200 bezoekers die zaterdag zullen gaan komen bij de lamadansvoorstelling. Dus uiteindelijk na veel vijven en zessen is het nu gelukt een podiumophoging te organiseren die op vrijdag al wordt opgebouwd en op zaterdagavond laat (want op zondag kan natuurlijk niet in de kerk) weer wordt afgebroken en dat alles natuurlijk tegen een zo laag mogelijke prijs......

Verder zijn er zo nu en dan uitzonderlijke bezoekers die niet aarzelen pal over de rug van de zittende monniken te buigen om de mooist mogelijke fotoshot te nemen. Of dwars voorlangs het altaar banjeren, ondanks de duidelijke lijnen. Op de banken gaan staan, of ons vragen iets opzij te zetten op het altaar omdat het wat lelijk in de weg staat. Dat is gelukkig uitzondering, maar soms wel heel spannend! Daar had IJke ons vorige week al een beetje attent op gemaakt, toen ze voorzichtig constateerde dat het Boeddhisme ook wel heel apart (stads)publiek trekt.... Maar zoals gezegd, dit zijn uitzonderingen. Als je op een gemiddeld tijdstip binnen zou komen kijken dan zag je een man (vrouw) of vijf staand een boek doorbladeren, een rijtje van drie mensen die drie kaarten met een afbeelding van een mandala willen afrekenen, een man of drie aan de artikelentafel, waarachter Tenzinma druk in de weer is en Pema en Jampa (de oudste van de twee Jampa's) of Sonam aan het afrekenen zijn of in de weer met armbandjes, en je zou pakweg 35 mensen zien zitten die elke beweging van de monniken aan de zandmandala volgen, je zou tenminste een journalist en twee fotografen zien, en een kind of twee ergens op de vloer. Dan heb je een gemiddeld kijkje. We staan geloof ik elke dag meermalen in de krant en zijn gisteren twee of drie keer op televisie geweest als we bezweet en wel probeerden uit te leggen wat het doel is van de tournee, en vervolgens weer verder rennen in poging op pakweg een van de honderd publieksvragen per dag antwoord te geven.

Tot zover weer even wat wetenswaardigheden over vandaag, donderdag. Uit Deventer, de stad met het spektakel van een paaltje dat automatisch de grond in zakt als je met je auto op de stopstreep ervoor gaat staan wachten, waarna je als het licht op groen springt er overheen kunt rijden... een dagelijks spektakeltje voor de monniken dat ze met veel plezier gadeslaan. Waarna ze overigens onder twee mooie monumentale (ere)bogen door naar het Etty Hillesum centrum toe gereden worden.

Hartelijk gegroet,
Caroline

1 Comments:

Blogger esmond Perry said...

Wonderful trip to the hotel…!!!
Nice content and interesting story of journey…!!!
Thanks to the post bro…!
Your story inspired me to write on my journey to the Sfeerhuys restaurant…!!!

1:08 AM  

Post a Comment

<< Home